Ik startte met schrijven omdat ik niet anders kon, er was geen andere manier voor mij om mijn gevoelens te verwoorden en te delen. Het was zo’n ontzettende warboel in mijn hoofd dat ik de woorden er letterlijk uit moest trekken en op papier moest zetten om opnieuw orde te scheppen. Al was het alleen maar om te beseffen wat er gebeurd was: het hartje van het kindje in mijn buik klopte niet meer.

In mijn hoofd stond een bijzondere vaas, kwetsbaar en toch vol kracht. Vol met tafereeltjes over de levensweg die ik bewandelde, met onbekende wegen naar de toekomst en keuzes die ik nog zou maken. Toen ik de woorden “ik zie geen hartactie meer” hoorde, viel die vaas kapot en was er niets meer om naar te kijken in mijn hoofd. Niets dan duister en chaos. Schrijven werd toen voor mij als het zoeken van de scherven, ze omdraaien en bekijken waar ze hoorden om te zien wat hun plek ooit was geweest. Ik wist dat dat mijn enige kans was om te overleven: die vaas weer bij elkaar zoeken en haar kracht weten te vinden. Zelfs al zou ze nooit dezelfde zijn. Zonder schrijven kon ik niets plakken. Voor mij was er dus geen keuze, ik moest wel.

Ik keek een hele tijd later naar mijn geplakte en gebutste vaas en zag dat ze misschien nog wel veel mooier was dan voorheen. Ja, natuurlijk was ze gehavend, echter er zat tegelijk zoveel meer beweging in. Midden op haar buik liep weliswaar een rivier van tranen, maar overal waar het water kwam zag ik dingen groeien en bloeien. De zon brak zelfs tussen de donkerste scherven door en ik zag dat de toekomst vol warmte en liefde was. Ik zag dat ik iets te delen had.

Lange tijd is Lieve* een kindje van mij helemaal alleen geweest, althans zo voelde ik dat in mijn eenzaamheid. Verdriet kan je zó alleen maken. Het was daarom ook niet gemakkelijk om zijn verhaal, stukjes van hem, zijn warmte en liefde, te gaan delen. De vaas beloofde mij echter nooit dat het leven eenvoudig zou zijn en liet me diepe kloven en gebergtes zien die ik moest overwinnen. Dingen waar ik doorhéén moest om weer op weg te geraken. Ik had mijn besluit genomen en deed dat met een duidelijke intentie.

Ik wilde, meer dan wat dan ook, een ander een stukje herkenning kunnen bieden, zodat zij misschien, al was het maar een héél klein beetje, minder alleen zou zijn. In eerste instantie vond ik die wens nogal hoog gegrepen en twijfelde ik eraan of ik dat wel kon en mocht, maar aan de andere kant realiseerde ik me dat dit voortkwam uit mijn eigen eenzaamheid. Ik was dan zelf ook minder alleen.  Tegelijkertijd wilde ik dat de omgeving meer begrip zou hebben. De behoefte om uit te leggen wat het verlies van een kindje met je doet, was enorm. Misschien ook wel omdat er zo weinig over gesproken werd. Babysterfte is in onze samenleving een taboe en stilaan merkte ik dat ik de behoefte had eraan bij te dragen dit te doorbreken.

Kusje in de wind werd zo geboren. Een pennenkind, maar tegelijkertijd zoveel meer dan dat. Langzaam sloten anderen zich aan op de Facebookpagina, begonnen te delen en daarin boden zij ook een stukje herkenning en openbaarden hun gemis aan de wereld. Wij gaven onszelf toestemming om te praten over wie wij missen, wie in liefdevolle herinnering altijd voortleven in ons hart. En zo ontstond bij mij weer een nieuwe intentie, namelijk om die stemmen te verzamelen. Zoveel ouders hebben een boodschap te brengen, iets van troost te geven of inzicht te delen. 2015 staat daarom in het teken van Liever bij mij…

Aan het begin van het project heb ik alle deelnemende ouders gevraagd om zich voor te stellen op het blog en te vertellen waarom ze meeschrijven. Wat is jouw intentie? Ik deel er hieronder drie als voorbeeld die hun intentie duidelijk beschrijven, van Marieke, Reni en Natalie, maar ik ben ontzettend trots op alle deelnemers!

Natalie en Siebe*

Reni en Valentijn*

Marieke en Fem*

Advertenties

Een gedachte over “Delen en doorbreken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s