‘Liever bij mij…’ Tweede druk begin 2016

Goed… het belangrijkste nieuws eerst:

lieverbijmij_cover_3dJaaaaaa! De tweede druk van ‘Liever bij mij…’ is onderweg! 🙂 Op vijf februari komen de nieuwe boeken aan en een week later (precieze datum volgt) zal de titel in (bijna) alle boekhandels in Nederland én België te bestellen zijn!

De nieuwe oplage is hardcover en vanaf vandaag kun je al een exemplaar RESERVEREN zónder verzendkosten met de code: 2016. De eerste druk in paperback blijft voorlopig ook bestelbaar, zolang de voorraad strekt. OP = OP.

Ondertussen ontstaat er online steeds meer aandacht voor het boek. Hier vind je vast de eerste reviews: Bol.comIrene Otto, kinderboekenwinkel In de wolken, Lemsternijs en natuurlijk ook op Facebook.

Ik ben nog op zoek naar enkele Facebookpagina’s/blogs/websites die een review willen schrijven! Vind je dit leuk, dan kun je via irenevanwesel@gmail.com een recensie-exemplaar aanvragen. 🙂

Wereldlichtjesdag

December was een ongelofelijk drukke, bijzondere en warme maand, een achtbaan vol emoties, maar tegelijkertijd ook een periode waarin ik ‘mijn hoofd’ er goed bij moest houden. Het begon allemaal op 9 december met een grote vrachtwagen en héél veel boeken, wat logistiek nog een hele klus bleek. Aanpakken geblazen dus! Maar dat ging goed en het posten van alle gereserveerde exemplaren verliep ook ‘soepel’ (lees: met een steekwagentje vol pakketjes en enveloppen naar het postkantoor… elke dag).

lieveHet voordeel van dit hele avontuur was dat ik geen tijd had om zenuwachtig te worden voor Wereldlichtjesdag (13 december). Uiteraard was ik dat uiteindelijk wél… niet alleen vanwege de boekpresentatie, maar ook omdat meer dan de helft van de deelnemers van ‘Liever bij mij…’ naar Limburg was afgereisd om hierbij te kunnen zijn. En ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik nu typisch zo iemand ben die zich dan druk gaat zitten maken over of die lieve mensen mij ‘in het echt’ wel zo leuk vinden. Hier ga ik aan werken dit jaar, heb ik mezelf beloofd. Ik zeg op zo’n momenten altijd streng tegen mijn hoofd: ‘laat het maar gewoon gebeuren, het is zoals het is,’ maar voelen doe ik dat nog niet. Misschien komt dat wel als ik het maar vaak genoeg herhaal. Dingen hoeven niet altijd goed of slecht te zijn, vaak zijn ze gewoon en dat is oké.

Wat er die avond allemaal gebeurde kan ik moeilijk in woorden vatten. De muziek was prachtig, de gedichten en het noemen van de namen… De dappere ouders die het podium op kwamen om iets te vertellen. Het was zó ontzettend fijn om iedereen te ontmoeten. Een warm bad, zoals het cliché wilt. De kans om mensen die ik tot nu toe alleen digitaal ontmoet had, wiens verhaal en kindje(s) ik ondertussen zó goed ken, even te spreken, soms ook vast te houden, dat was mijn grootste cadeau afgelopen jaar. Het andere grootste cadeau (ja, gedeelde eerste plek) was de organisatie van Wereldlichtjesdag zelf. Stichting WLD Stein telt acht leden en er is tijdens het opzetten van het evenement een mooie band gegroeid waarin we delen, in warmte en respect voor elkaar. Ik ben er heel dankbaar voor dat dit kan en mag, dat het goed voelt.

In de week na Wereldlichtjesdag bleek al snel dat de eerste oplage van ‘Liever bij mij…’ niet toereikend zou zijn. Ik had gedacht er wel een half jaar mee vooruit te kunnen, maar op dat moment mocht ik me afvragen of we februari wel zouden halen (aangezien meer dan de helft van de boeken al weg was). Dat is nu nog steeds de vraag overigens met nog maar 168 boeken op voorraad… Gelukkig is de tweede druk in productie :-). De eerste oplage heeft de boekenwinkels niet eens bereikt, met uitzondering van boekenwinkel ‘In de wolken’ in Voorburg. De tweede druk zal via het Centraal Boekhuis in (bijna) alle boekhandels in Nederland én België bestelbaar zijn.

2015 was een groot avontuur… Ik ben heel benieuwd wat 2016 in petto heeft!

Liefs,

Irene

 

Meer informatie over het boek? Klik dan hier.
Bestellen                       E-book met fragmenten

Advertenties

Marleen en Lieke* ‘Liever bij mij…’ #15

Marleen en LiekeVoor mijn mooie meid, Lieke

Moederschap. Overal  om me heen hoor ik dat het een proces van loslaten is. Vanaf het moment dat je kind geboren is begint het loslaten. De navelstreng wordt doorgeknipt. Na een paar maanden verdwijnt de borstvoeding. Mijn mooie zoon Ruben is nu bijna 2 jaar en ik heb het loslaten nog steeds helemaal niet onder de knie. Ren overal achter hem aan, probeer hem op te vangen als hij valt. Vind het heerlijk om lekker met hem op de bank te knuffelen en een verhaaltje te lezen voor het slapen gaan.

Lees verder

Diana, Egbert en Rimke* ‘Liever bij mij…’ #14

egbert diana en rimke

Mijn naam is Diana en ik ben getrouwd met Egbert. Op 18 november 2014 zijn we de trotse ouders geworden van Rimke. We hadden een hele goede zwangerschap, alles leek heel goed te gaan, tot aan het moment van de medische echo. Na een vruchtwaterpunctie en 3 weken onzekerheid kregen we de uitslag. Onze lieve meid had een ernstige chromosoomafwijking waardoor we geen andere keuze hadden dan de zwangerschap beëindigen.

Lees verder

Dewhi, Patrick & Odin* ‘Liever bij mij…’ #9

Dewhi, Patrick en OdinDankbaar zijn wij, Patrick en Dewhi Malinka, dat we mogen meeschrijven aan het project ‘Liever bij mij..’.

Naast het feit dat wij ontzettend trots zijn dat we een deel van ons levensverhaal mogen delen, hopen wij dat ons stuk een bijdrage kan zijn voor anderen.

Binnen deze voorstelronde, vertellen wij in het kort over de zwangerschap, de bevalling en erna. In ons uiteindelijke ‘verhaal’ willen we vooral proberen om de mooie en wonderlijke zijde te belichten. Lees verder

Reni en Valentijn* ‘Liever bij mij…’ #8

Mijn naam is Reni en al 15 jaar ben ik de trotse moeder van Jesse. Sinds kort heeft Valentijn* mijn leven als moeder nog zoveel rijker gemaakt.

Onverwacht was Valentijn* daar. Hij zette mijn leven en dat van zijn grote broer volledig op zijn kop. Met 18 weken voelde ik hem voor het eerst schoppen. Met deze schopjes, schopte hij de vlinders in mijn buik. Smoorverliefd raakte ik op hem. Lees verder

Patricia en Faas* ‘Liever bij mij…’ #7

patries faasMijn naam is Patricia. Ik ben mama van Robine, Faas*, Mats en Free.

De reden dat ik mee wil doen aan dit project is dat ik graag wil laten weten dat verdriet nou eenmaal hoort bij een gezin met een sterrenkindje. Dat het verdriet een weg heeft gevonden en dat we ondanks de stilte en het gemis ook weer geluk kennen. Ik merk dat veel mensen het niet graag (meer) over hem hebben, misschien omdat de dood dan heel dichtbij komt.

Lees verder