Jan, Jessica en Joppe* ‘Liever bij mij… #16

jan, jessica en joppeWij zijn Jan en Jessica. Vorig jaar waren wij 13 jaar bij elkaar en dat hoopten wij te bekronen met het stichten van een gezin. Op 24 oktober 2014 zijn wij de trotse ouders van Joppe* geworden. Ons prachtkereltje is echter op het moment dat de bevalling zich aandiende, na 40 weken en 4 dagen zwangerschap, als gevolg van placenta abruptio (een vroegtijdig placentaloslating) in mijn buik komen te overlijden. Wat begon als een prachtige dag is geëindigd in een nachtmerrie.

Lees verder

Marleen en Lieke* ‘Liever bij mij…’ #15

Marleen en LiekeVoor mijn mooie meid, Lieke

Moederschap. Overal  om me heen hoor ik dat het een proces van loslaten is. Vanaf het moment dat je kind geboren is begint het loslaten. De navelstreng wordt doorgeknipt. Na een paar maanden verdwijnt de borstvoeding. Mijn mooie zoon Ruben is nu bijna 2 jaar en ik heb het loslaten nog steeds helemaal niet onder de knie. Ren overal achter hem aan, probeer hem op te vangen als hij valt. Vind het heerlijk om lekker met hem op de bank te knuffelen en een verhaaltje te lezen voor het slapen gaan.

Lees verder

Diana, Egbert en Rimke* ‘Liever bij mij…’ #14

egbert diana en rimke

Mijn naam is Diana en ik ben getrouwd met Egbert. Op 18 november 2014 zijn we de trotse ouders geworden van Rimke. We hadden een hele goede zwangerschap, alles leek heel goed te gaan, tot aan het moment van de medische echo. Na een vruchtwaterpunctie en 3 weken onzekerheid kregen we de uitslag. Onze lieve meid had een ernstige chromosoomafwijking waardoor we geen andere keuze hadden dan de zwangerschap beëindigen.

Lees verder

Martine en Noa* ‘Liever bij mij…’ #13

Martine en NoaIk ben Martine van der Heide en ik woon samen met mijn vriend Gerben en dochters Tess en Saar in Zoetermeer. Nadat ik in 2007 twijfelde of ik mijn badpak (ik was fanatiek wedstrijdzwemster) aan de wilgen zou hangen, omdat het ‘kriebelde’ om moeder te worden, werden we in mei 2007 geconfronteerd met kanker. Als je 27 bent, denk je daar eigenlijk niet echt over na, maar de woorden van de arts waren keihard: mijn vriend had de ziekte van Hodgkin. Lymfklierkanker. Na 16 nare chemokuren bleek het geluk aan onze kant, op 20 februari 2008 kon de arts ons feliciteren. Complete remissie! Eindelijk konden we weer vooruit kijken. En weer kreeg ik de kriebels. Ik wilde zo graag moeder worden.

Lees verder

Dewhi, Patrick & Odin* ‘Liever bij mij…’ #9

Dewhi, Patrick en OdinDankbaar zijn wij, Patrick en Dewhi Malinka, dat we mogen meeschrijven aan het project ‘Liever bij mij..’.

Naast het feit dat wij ontzettend trots zijn dat we een deel van ons levensverhaal mogen delen, hopen wij dat ons stuk een bijdrage kan zijn voor anderen.

Binnen deze voorstelronde, vertellen wij in het kort over de zwangerschap, de bevalling en erna. In ons uiteindelijke ‘verhaal’ willen we vooral proberen om de mooie en wonderlijke zijde te belichten. Lees verder

Reni en Valentijn* ‘Liever bij mij…’ #8

Mijn naam is Reni en al 15 jaar ben ik de trotse moeder van Jesse. Sinds kort heeft Valentijn* mijn leven als moeder nog zoveel rijker gemaakt.

Onverwacht was Valentijn* daar. Hij zette mijn leven en dat van zijn grote broer volledig op zijn kop. Met 18 weken voelde ik hem voor het eerst schoppen. Met deze schopjes, schopte hij de vlinders in mijn buik. Smoorverliefd raakte ik op hem. Lees verder

Patricia en Faas* ‘Liever bij mij…’ #7

patries faasMijn naam is Patricia. Ik ben mama van Robine, Faas*, Mats en Free.

De reden dat ik mee wil doen aan dit project is dat ik graag wil laten weten dat verdriet nou eenmaal hoort bij een gezin met een sterrenkindje. Dat het verdriet een weg heeft gevonden en dat we ondanks de stilte en het gemis ook weer geluk kennen. Ik merk dat veel mensen het niet graag (meer) over hem hebben, misschien omdat de dood dan heel dichtbij komt.

Lees verder